Jemioła

jemioła002Viscus, Mistel

Marcin Siennik, Zielnik, księgi pierwsze, Część pierwsza, Rozdział 159 [sic! 259!]

A
Jemioła jest rozliczna na drzewiech ją najduja, bo z drzewa wyrasta. Jest słożenia s[z]lachetnego, z wody, z powietrza. Zimności w sobie maluczko ma, jagody ma na gałązkach lipkie, z którego chłopi lep działają, a na[j]więcej z dębowego.
B
Listy wziąć a proch z nich uczynić. A ten proch dac pić, przymieszawszy soku babczanego z winem, tedy zimnice, która bywa trzeciego dnia leczy, czyrwoną niemoc zastanawia, rany czyści i spaja, kości mdłe w człowiecze albo naruszone jakim urazem umocnia.
C
Też gdy tę jemiołę stłucze a z miodem zmiesza, a uczyni jakoby plastr na złe wrzody przykładaj – tak wyczyścia je, a potym goi.
D
Starzy lekarze o mocy tej jemioły nie bar[d]zo gruntownie wypisali. Ale za czasów i dniów dzisiejszych naszych wielką chwałę ma z doświadczenia prostych bab, a zwłaszcza gruszkowa jemioła ku łacnemu porodzeniu dziecięcia i ku gryzieniu, które bywa przy porodzeniu a sprawi macicę z hanyżem i z kminem kramnym proch jej pożywany.
E
Też jemioła głogowa albo jabłoniowa w winie uwarzona ludziom, którzy rozum stracą to wino dawac pić, dzieciom też do kolebki kładą, aby na nie przestrachy nie przychodziły i straszliwe widzenia.
F
Też chłopi dają owcam jemiołe jeść jodłową, iżby płodu nie potraciły.
G
Niewiasta, izby dziecię donosiła do czasu słusznego, prochu z jemioły ma pożywać z dębową wodą, ale ta jemioła ma byc gruszkowa.
H
Weźmi[j] jemioły kwiatu z ziela, które zowią ziele wężowe abo wężowy korzeń, rzęsy olszowej, włoskiego kopru, bursztynu, kokornaku okrągłego, czyrwonego dziewięciorniku, to wszystko stłucz na proch, ususzywszy, a tak tego ma pani pożywać, która ciężka chodzi, która jest zdrowa. Ale gdyby jaka niemoc przypadła, tedy przez czasu płód wygania.

Tagi , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .Dodaj do zakładek Link.

Komentarze są wyłączone.