Lep

lepViscus arborea, Leim

Marcin Siennik, Zielnik, Księgi wtóre, Rozdział 23

A
Wyżej w pierwszych księgach mieliśmy o jemiele tylko; tu też zaś o lepie z niego i o mocy a lekarstwiech jego. Naprzód jest dobry na wrzody, iż je zbiera a ropę z nich wywodzi, a to tak czyniąc. Weź zarówne wosku z jemiołem i z żywicą sosnową. To zmieszawszy u ognia czyń plastry a przykładaj.
B
Też lep z jemioły z woskiem pod jedną miarę zmieszany a trochę mniej sosnowej żywice k’temu przyczyniwszy. Z tego będziesz miał maść, która jest odmiękczająca i rozpędzająca wszelkie twardości, a zwłaszcza śledziony i też które bywają na stawiech u nóg abo u rąk, jako u ludzi francowatych, na które możesz przykładać tej przerzeczonej maści, przyczyniwszy oliwy abo kaczego smalcu. Odmiękcza i rozpędza guzowatą twardość.

Tagi , , , , , , , , , , , , , , , .Dodaj do zakładek Link.

Komentarze są wyłączone.