Mumia [Mumijo]

mumiaMumia, Mumia

Marcin Siennik, Zielnik, Księgi pierwsze, Część pierwsza, Rozdział 145

A
Mumia, o której się w powieści zgadzają, tak starzy jako i nowi lekarze, iż mumia inego nic nie jest, jedno ciało spróchniałe, które przed dawnymi wieki do grobów kładą. Cedrową [ż]ywicą mazane, a to dla zgniłości, abowiem to za wielką rzecz policzano, nie dać przyjacielowi po śmierci gnić. Ale iż ta żywica tę własność ma, iż broni ciała martwego od zgniłości, o tym wiele inych świadków jest. Dioskorides, który o niej powiada, iż ta żywica martwe ciała wspomaga, a żywe psuje, przeto ciała te mazane, gdy w starych grobiech [z]najdują mumie, z nich tłuką.
B
Jest gorąca. Ma moc zatwierdzania wszystki płynienia. Też złamane kości spaja, boleść głowy z zimnej przyczyny odejmuje. Pacierz na boleść i też zakrzywienie ust naprawia, niemoc padającą oddala i głowy zawrócenie, boleść uszu i gardła oddala.
C
Też w tyzannie pita duszność w piersiach odejmuje. Też przepuknienie mosznów, gdy ją pije abo uczyniony z prochem plastr przykłada. Ulżewa wrzedliwości mecherza i też koniec członku tajemnego goi. Też cieczenie zastanawia krwie.

=================================================================

Aby uniknąć nieporozumień dodam od razu, że rzekoma „mumia” to w rzeczywistości słynne mumijo. Tyzanna jest to napar. JB

Tagi , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .Dodaj do zakładek Link.

Komentarze są wyłączone.