Osa

osaVespa, Wespen

Marcin Siennik, Zielnik, Księgi wtóre, Część trzecia, Rozdział 66

A
Osa jest robak żądła jadowitego. Powiedają, iże się rodzi z ścierwu osłowego, jako szczmiel [trzmiel] z mulego, sierszeń [szerszeń] z końskiego, a pszczół a z wołowego ścierwu. Wszakoż w tych stronach, gdzie osłów nie masz, ani mułów, muszą się rodzić inaczej, gdyż i pszczoły u nas nie z mięsa pochodzą.
Osa stara łupież z siebie z[d]ejmuje, a tak się odmładza. Lęg[n]ą się osy w gęstwinie, w zgórę na drzewie, a mają też więzy [węzy], wszakże nie woskowe. A sierszenie z błota sobie gniazda działają w murze albo w drzewie wypróchniałym. Żywi się osa wysysanim owocu gnoju, albo też mięsa jakiego, albo z pokarmu inszych zwierząt.
B
Gdy utonie osa, tedy posypana solą ożywie, jako i mucha od popiołu. Sierszenie i osy żadnego króla nie mają, przeto też wiele złego na nie przychasza. Beczą mięszszej [miąższej?], niźli pszczoły, zwłaszcza, gdy są w jamach swoich. A miód ich ludziom się nie godzi.
C
Osa albo pszczoła gdy ukąsi, tedy bywa spuchnienie gorące a czerwone. A żądło ich zostanie tam, gdzie zapchną.
D
Czasem też on kogo ujedzą, pocenie miewa i cznienie w wnętrzu.
E
Przeciw temu jadowi osy albo pszczoły dobry jest plastr z poleju zwiercianego. Na bolenie przykładać.
F
Takież plastr z liścia polnego ślazu ból ten oddala.
G
Też bobek kozi wyciąga jad, gdzie osa ukąsi.
H
Też plastr z miodu, z octu i z soli jest dobry na to.
I
Takież na to pomaga olejek bobkowy.

Tagi , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .Dodaj do zakładek Link.

Komentarze są wyłączone.