Perłowa macica

perlowa-macicaMargarita. Perlenmutter

Marcin Siennik, Zielnik, Księgi wtóre, Część czwarta, Rozdział 97

Ambrosius pisze i też Isidorus. Gdy ten małżyk chce używać lepszego powietrza, wylezie z skorupy aby się ochłodził na wietrze, tedy rak, który jest nieprzyjacielem jego, kamień wrzuci na nie między skorupą a między jej ciało aby się nie mogła w skorupę skryć, tedy ją uchwyci a jej ciało je.
Ten małż ma w sobie jednę perłę bar[d]zo drogą w tej małżowinie przez wodę morską stanowi i umocnia się, którę trudno u królów naleźć, bo jest nieznaczna, a tako nie baczą chłopi, którzy mieszkają przy morzu, aby była perła, kładą je z inemi kamieńmi prostemi na kupę.

Użytki ku lekarstwam

[A]
Ta małżowina jest pokarm samych panów, bo jej raczej pożywają, niźli in[n]ych ryb.
[B]
Gdy zając[a] morski[ego ktoś] zje, tym go leczą od jadu, przykładając jego [małżowiny?] mięsa.
[C]
Gdy kto ma brzydkość, tedy go jedz a przestanie, żywot lekko przepuszcza.
[D]
Gdy kto ma kurcz przezrany, masz go pić z miodem albo w miedzie uwarzony jeść.
[E]
Rany w męcherzu czyści i goi.
[F]
Gdy go warzy w skorupach jako jest sam w sobie bar[d]zo są potrzebne i dobre ich wody w których są uwarzone. Przyczyniać je do innych wodek, które są ku piciu sprawione.
[G]
Tego skorupa palona z miodem goi w gardle jagodę, którą zowią czopek i też wrzody, które się czynią w gardle.
[H]
Dioszkorides powiada, iże ich skorupy spalone mają moc wysuszać rany zapsowane, ropę dawną, które bar[d]zo płyną, a nie mogą być wysuszone. A tak sam o sobie świadczy, iż tego na sobie i na innym doświadczył.
[I]
Gdy kto ma głębokie rany, tedy ty skorupy spalić i zmieszać z starem sadłem a znowym masłem i przyłożyć na ranę.

Tagi , , , , , , , , , , , , , , , , , .Dodaj do zakładek Link.

Komentarze są wyłączone.