Powój

powojVolubilis, Winde

Marcin Siennik, księgi pierwsze, Część pierwsza, Rozdział 256

A
Powój jest ziele wijące się po drzewie albo po zielu, które blisko roście, jest miernie zagrzewające, ale zbytnie wysuszające, a to się okazuje z jego wici na tę i na ową stronę. Póki jeszcze jest świeże, ma wielkie własności, ale suche małej jest mocy. Jest też rozmaitego rodzaju to ziele między którym chmiel jest policzon, bo się też pnie po drzewie, ten też ma moc chłodzącą w pierwszym stopniu uśmierza boleści, które z gorącej przyczyny przychodzą i też odwilża, a k’temu krew czyści, żywot odmiękcza.
B
To ziele jest zagrzewające, rozpędzające, trawiące, abowiem żyły wielkie otwiera, czyści i przez urynę nieczystości z nich wypędza.
C
Też powój jest dobry na żółtą niemoc, takież i chmiel dla tego, iż żółtą kolerę pędzi z żył, i ze wszystkiego ciała.
D
Też powój z chmielem a z jęczmieniem w wodzie uwarzony, a potym osłodzony, bolenie głowy oddala z gorącej przyczyny wątrobę zapaloną chłodzi, w gorączkach, które bywają z kolere i ze krwie, jest użyteczny powój z chmielem. A wszakoż między wszemi powojmi chmiel jest najlepszy. A potym powój wielki, którego kwiat jest biały a mleko w sobie ma. Drugie rodzaje powoją są jadowite a tak ni k’czemu są pożyteczne.
E
Też wielki powój, a zwłaszcza sok z niego wyciśniony goi rany i rozpadliny ustne i zauszne, piersiam i płucam daje posilenie a tak naprzeciwko dychawicy możesz go wziąć.
F
Tenże sok z olejkiem różanem zmieszany bolenie zastarzałe w głowie oddala, okładając skronie. Miara soku wielkiego powoju co cztery złote zaważą z winem a chmielu co tyle troje zaważy możesz przespiecznie wziąć.

Tagi , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .Dodaj do zakładek Link.

Komentarze są wyłączone.