Wężownik

wężownikColubrina, Naterwurz

Marcin Siennik, Zielnik, Księgi pierwsze, Rozdział 213.01

A
Wężownik jest ciepły i suchy, jest ziele, którego korzeń ku lekarstwam jest użyteczny. Pandekta z powieści Serapiona, który powiada iż wężownik jest dwojaki: jeden więtszy, a drugi mniejszy. Więtszy ma różdżczki podobne wężowi, albo iże ma moc naprzeciwko jadom. Ale mniejszy wężownik ma liście wąskie a długie. Pandekta z powieści Galena Capitulo o wężowniku mówi, powiadając, iż moc korzenia wężownikowego jest subtylniejsza, niż korzeń obraskowy. Ma w sobie niejako ostrość i gorzkość i też cierpnienie, a jest ciepłe i suche w pierwszym stopniu. Ma moc rozpędzającą i oczyściającą.
B
Sok wężowników zmieszaj z wodką różaną, a z trochę blajwasu, wystaw na słońce przez trzy dni, a tym lice namaczaj, abowiem białą twarz czyni i flaki z niej spędza.
C
Też na fistułę jest dobry proch z korzenia wężownikowego, to jest dy ji zmieszasz z mydłem czarnym z apteki, a tego wpuszczaj w fistułę, bowiem rozszerza dziurę tej to fistuły a wysusza ją bardzo dobrze, aż do samej kości, złe mięso trawiąc, a potym i zła kość może być wyrzucona pod ciałem zgniłem.
D
Też naprzeciwko kancerowi, która jest bolączka bardzxo szkodliwa, tak, iż mięso pada, gdzie się wkorzeni. A tak weźmij prochu z tego korzenia wężownikowego dwie dragmie, wapna niegaszonego jednę dragmę, zmieszaj ty rzeczy z trochą wina a z trochą octu, a uczyń z tego jakoby kołaczek, który ususz dobrze na skorupie. A ususzywszy uczyń z niego proch, który wpuszczaj w fistułę, abowiem czyści ranę, wyjada zagniłość, a tak leczy ten wrzód kancer.
E
Też ku zbieraniu wrzedzienice i ku przepuszczeniu jej ku wywiedzieniu choroby przyrodzonej białych głów. Zielone liście tego wężownika warzone w oleju, a tego przyłóż na wrzedzienice – zbierze się ropa pod tym plastrem. A gdy uczynisz czopek z tego plastru a włożysz ji na noc do macice dla poruszenia choroby przyrodzonej, na to pomaga.
F
Też korzenie wężownikowe wyczyścia z nieczystości flegmistych grubych, jelita i żołądek, a zwłaszcza wino, w którym by był warzony wężownik z jelenim językiem otwiera i wyczyścia zatkania i wszelkie nieczystości flegmiste z wątroby, z śledziony i z nerek. Abowiem grube nieczystości subtylnymi czyni. Wojciech o mocach ziół mówi, tak uczy: zakopaj wężownik z koniczen do ziemie, a będą robaki z tego, z których robaków gdy uczynisz proch, a włożysz go w kaganiec gorący, tedy ujrzysz około onego kagańca wielkość wężów.

Tagi , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .Dodaj do zakładek Link.

Jedna odpowiedź na „Wężownik

  1. jola mówi:

    Może ktoś wie, jak zrobić miksturę na nowotwór węzłów chłonnych?