Wiśnie białe

wiśnie białeSchinus vel cerasa alba, Weysse Kirschen/Amelbeer

Marcin Siennik, Zielnik, Księgi wtóre, Rozdział 47

A
Wiśnie białe są mięsiste, czyrwone, gdy uźrzałe, tedy są słodkie. Gdy je kto je przed jedzenim innych potraw, trzewa miękczą, żołądek czyścią, palenie wnętrz odejmują, chropawość w gardle od uschnienia, i w piersiach swe mokroście słodke odejmują.
B
Wiśnie czarne (po łacinie Schine nigra) są smaku kwaśnego, zawierające i ściskające żołądek, po obiedzie mają być jedzone. Żołądek suchością swą wysuszają, grube wilgości przenikają.
C
Sok lipki wypływa z wiśni w tyzannie rozpuszczony a puty, piersi miękczy, chropawość tchawice odwilża, twarz tymże pocierać, zmazy z ciała spędza, w winie uwarzona a pita, kamień w męcherzu łamie, wzrok ostrzy. Wodność wiśni czarnych warzyć z miodem, aż do zgęstnienia sosnki, wsypać i zmieszać a wylać na cokolwiek, aby ochłodły, a będzie jakoby lektwarz, a tego dawać dla przeczyścienia. Czemierzycę gdy k’temu przymieszasz, przypalone wilgości wypędza. Tam arindów gdy k’temu przymieszasz, mirabolanów, scamoneam te rzeczy kolere znamienicie wypędzają.

Tagi , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .Dodaj do zakładek Link.

Komentarze są wyłączone.